toast

Przepłynęłam wpław ocean twoich dłoni
bezkresem otarłeś się o falę moich włosów
rudych jak płomienie które kiedyś nas ukarzą
bo jednym haustem wypiliśmy wszystkie nasze winy
nie pozostało nic na potem
by przelać w innych ludzi
i tak zostałam pusta
kobieta bez języka
co przegryzła pantenon nie szukając boga

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | najnowsze rss | Najnowsze komentarze | Komentarze

• hotele
• Tup! Tup!
• po drugiej stronie pętli
• kocham, machok, chokma .
• Sternbergu, nie zabieraj nam wieczności.
• Przeszlosc ma pamiec
• Spoglądając
• rozmyślanie

• caramelldansen
• W pustej pajęczynie
• Kłąb myśli
• "spieszyłem się"
• scenariusz i reżyseria
• Memento
• to ja.
• o tym