Ballada o dziadzie, szlachciankach i podłym gadzie z morałem

Szlachta plebs batogiem batoży
Niedołężnie, niedołęgą niedołęgów w obroży
katuje robotą, katuje też polem
obdarza zaś piwem i podłym jabolem.

Chłop umęczony po dniu całym pracy
hoduje kołtuna w zawszonej swej glacy.
Obciąć, rozczesać dziada nie sposób!
Od ucięcia go ginie tak wiele osób.

Wraz z pianiem kura, tłuszcza się budzi
i chyżo na pole z motyką się trudzi.
Lecz cóż to się dzieje?! z nieba smok spadł
I wszystkich brudasów ochoczo zjadł.

Pierdnął, rzygnął i wyszedł - bo chamstwa nie zniesie
jakie ofiarują ze wsi tej obwiesie
on potrzebuje tłustej szlachcianki
uderza więc zaraz w pobliskie zaścianki.

Szlachcianek tam masa, tłustych, spasionych
toż szlachty są to chędogie zony!
Pożarł, popił ich krwi niebieściutkiej
I czmychnął na spoczynek, lecz po przerwie krótkiej...

Wyruszył na łowy, tym razem smoczycy
Bo ów szlachcianki - dodały mu chcicy.
Jaja pożąda, swego potomka
i czuje twardnięcie swego już członka.

Lecz smoczyc nie ma - wszak wyginęły
zadźgane mieczem na stosie spłonęły
tak samo dziewic mój drogi bratku
nie znajdziesz dzisiaj, w tym naszym światku.

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | wypożyczalnia samochodów kraków | Najnowsze komentarze

• DropToCD
• marchew i śmierć.
• refleksje nawróconej grzesznicy.
• Nikt
• Zaguniona w swojej głowie
• ***
• słowotok wychudzony. cho
• lubię spać z obłokami

• sejmiii
• za uśmiech twój....
• [O wschodzie nie patrzę]
• Titanic
• WYBÓR
• Na horyzonice
• Oblicza jesieni- cz. 1
• Ty jesteś urodzaj, róg obfitości